اهمیت تست آسیب لیزر برای کاربردهای لیزر UV

اینآستانه آسیب ناشی از لیزر(LIDT) حداکثر مقدار تابش لیزری را که یک دستگاه نوری می تواند بدون ایجاد آسیب تحمل کند را تعیین می کند. این یکی از مهمترین مشخصاتی است که باید هنگام ادغام اپتیک در لیزر در نظر گرفت.

لیزرهای UV

ایناستفاده از لیزر UVمزایای زیادی نسبت به طول موج های بلندتر مانند نور مادون قرمز یا مرئی دارد. در پردازش مواد، لیزرهای مادون قرمز یا نور مرئی مواد را ذوب یا تبخیر می کنند، که می تواند از ایجاد ویژگی های کوچک و دقیق جلوگیری کند و یکپارچگی ساختاری زیرلایه را به خطر بیندازد. از سوی دیگر، لیزرهای UV، مواد را با شکستن مستقیم پیوندهای اتمی در بستر پردازش می کنند، به این معنی که هیچ گرمایش محیطی در اطراف نقطه پرتو رخ نمی دهد. این آسیب به مواد را کاهش می دهد و به لیزرهای UV اجازه می دهد تا مواد نازک و ظریف را کارآمدتر از لیزرهای مرئی و مادون قرمز پردازش کنند. فقدان گرمایش محیطی نیز به ایجاد برش ها، سوراخ ها و سایر ویژگی های ظریف بسیار دقیق کمک می کند. علاوه بر این، اندازه نقطه لیزر متناسب با طول موج است. در نتیجه، لیزرهای UV وضوح فضایی بالاتری نسبت به لیزرهای مرئی یا مادون قرمز دارند و منجر به پردازش دقیق‌تر مواد می‌شوند.

با این حال، طول موج کوتاه لیزرهای UV بر LIDT اپتیکی که با آن استفاده می شود، تأثیر می گذارد. مشابه نحوه برش لیزرهای UV از طریق شکستن پیوندهای اتمی، جذب ناخواسته لیزرهای UV پیوندها را در اجزای نوری یا پوشش ها می شکند و منجر به شکست می شود. این باعث کاهش LIDT قطعه می شود و اپتیک ها معمولاً در طول موج های UV دارای LIDT کمتری نسبت به طول موج های مرئی یا مادون قرمز هستند. هنگام برخورد با LIDT، مهم است که به یاد داشته باشید که LIDT مستقیماً با طول موج مرتبط است.

دستگاه های نوری فرابنفش

اپتیک های UV باید با دقت طراحی و ساخته شوند تا در برابر اثرات آسیب UV مقاومت کنند. اپتیک های UV باید حباب های کمتری نسبت به معمول داشته باشند، دارای ضریب شکست یکنواخت در سراسر اپتیک باشند، و دارای انکسار مضاعف محدودی باشند، مشخصاتی که قطبش نور را با ضریب شکست اپتیک مرتبط می کند. علاوه بر این، در مواردی که شامل استفاده از لیزر UV می شود، اپتیک UV باید برای قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در نظر گرفته شود. نمونه ای از مواد مورد استفاده در کاربردهای اشعه ماوراء بنفش، فلوراید کلسیم (CaF2) است که تمام ویژگی های فوق را برای مقاومت در برابر آسیب اشعه ماوراء بنفش دارد. با این حال، در برخی از کاربردها، حتی اپتیک CaF2 نیز ممکن است آسیب ببیند. به عنوان مثال، اگر از اپتیک های CaF2 در محیط های با رطوبت بالا استفاده کنید، عملکرد ضعیفی خواهند داشت زیرا رطوبت بالایی دارند و به راحتی رطوبت را جذب می کنند.

بنابراین، هنگام استفاده از لیزر UV، در نظر گرفتن آستانه آسیب لیزر بسیار مهم است. اگر اپتیک انتخاب شده برای طول موج UV ساخته نشده باشد، مشخصات LIDT می تواند گمراه کننده باشد. برای لیزر اپتیک استاندارد، LIDT به ندرت برای طول موج در بخش UV طیف انجام می شود. در عوض، LIDT برای طول موج های بالاتر استفاده خواهد شد. UV Optics یک LIDT ارائه می دهد که به طور خاص با استفاده از طول موج UV آزمایش می شود و از مشخصات LIDT دقیق تر اطمینان می دهد.